Eindelijk de lang verwachte Krugerpark-update, verzorgd door Anton.
Momenteel zit ik alweer een week in Zuid-Afrika en zojuist ben ik terug gekomen uit het Kruger Park.
In één zin: ‘Moerse fokking mooi!’ Donder me fok, het was machtig!
Het waren twee geweldige dagen op safari. We brachten de nachten door in de Gecko Lodge, iets buiten het Kruger Park gelegen. Het welkomstcomité was fenomenaal. Een echte pijlgifkikker zat op de deur van onze kamer om ons welkom te heten. De sfeer was gezet. De volgende ochtend gingen we vroeg op pad. Met open busjes en een shotgun gingen we het machtige avontuur opzoeken. We hebben de koning van de jungle ‘bijna’ kunnen aanraken en midden in de jungle hebben we een heerlijke bush braai gehouden. Zeker een aanrader als je ooit nog eens hier in Zuid Afrika komt,
Tijdens onze safari kregen we echter wel twee keer pech aan onze auto… Daar stonden we dan midden in de levensgevaarlijke jungle met een lekke band. Op het moment dat onze gids de auto aan het repareren was, lieten de heldhaftige TIME-ers zich niet uit het veld slaan en gingen moedig eigenhandig te voet de jungle in om een plasje te plegen.. We beleefden echter de schrik van ons leven toen niet veel later een Black Mumba slang opdook, juist op de plaats waar we met onze hogedrukreinigers de bush bush bevochtigd hadden. De black mumba is een van de meest gevaarlijke slangen die Afrika kent. Één beet van dit beest zal je laten wensen om een whisky en een koele plaats in de schaduw. Namelijk, binnen no time zullen al je zenuwen uitgeschakeld worden en na 20 minuten zal je gevangen worden door de dood. De whisky is daarvoor lekker om als laatst geproefd te hebben en een lijk in de schaduw is beter dan een lijk in de zon, aldus onze gids. (hij was wel een beetje luguber).
Ondanks ons kleine avontuurlijke incidentje was de gehele big five present. Heel Zuid-Afrika is in de ban van de big five. Zo staan ze hier bijvoorbeeld afgebeeld op het briefgeld en is er geen souvenirshop te vinden die niets in het assortiment heeft van deze vijf bakbeesten. Het is erg bijzonder om ze alle vijf op je eerst safari te zien. We mogen van geluk spreken.
Ten eerste heeft het luipaard, de meest zeldzame van de five, zich twee keer laten zien. Één keer was ie zeer dichtbij. Op een afstand van 1,5 meter gaf ie een geweldige foto shoot weg. Met mooie kiekjes en zelfs een animerend filmpje waar hij net zijn prooi gevangen heeft, bezorgde hij ons zeker onvergetelijke momenten. (foto’s volgen spoedig). Naast het luipaard hebben we tussen verschillende kuddes olifanten gereden; wat een gigantische beesten zijn dat! Hoewel de kleintjes erg schattig zijn en zo nu en dan geholpen moeten worden door hun mama, zijn de grote oude bakbeesten oersterk. Om het lionking nummer ‘Een olifant loopt door ’ te quoten, moet ik jullie teleurstellen. De Afrikaanse olifant is namelijk erg lui. 18 uur per dag is hij aan het eten. Totaal eet hij 250 kg aan per dag…
Ten derde hebben we ook de neushoorn van dichtbij mogen aanschouwen. Hij stak voor onze bus de weg over. We moesten zeer stil zijn om niet op te vallen. Ik weet nu hoe de mensen in Jurassic Park zich gevoeld moeten hebben, in het shot met de T-rex die wel erg dichtbij kwam.
Ten vierde hebben we een buffelgroep langs zien komen. De buffel was de eerste van de big five die we zagen en tevens ook het minst indrukwekkend in mijn beleving.
Last ,but zeker not least, de leeuwenkoning himself. Helaas konden we niet echt heel erg in de buurt komen. Met een verrekijker was hij goed zichtbaar en erg mooi te aanschouwen. Zonder verrekijker was het enkel een klein beestje en zou ik hem zeker niet omschrijven als de King of all. Daarbij lag de luie donder ook nog eens een lekker middagdutje te doen. Goed, al met al, we hebben hem op de foto.
Naast de big five hebben we nog een breed scala aan andere jungle beesten gezien, wat te denken van de zebra’s (mannetjes zijn wit met zwarte strepen, vrouwtjes zwart met witte strepen, zien jullie het verschil?), de giraffes, nijlpaarden, Timon en Puma, velen (roof)vogels waaronder Zazu, Rafiki de baviaan, en niet te vergeten een hongerige hyena..
We zijn nu een week op pad en iedere dag is genieten hier. Vorige week zondag brachten we een bezoek aan Pretoria, de bloemenstad en de stad waar de bestuurlijke macht gevestigd is. Centraal figuur in de stad daar is Paul Kruger, prominent Boeren-leider in de opstand tegen het Britse bestuur en werd op 30 december 1880 president van de Zuid-Afrikaansche Republiek. Paul Kruger was om kort te zijn, een belangrijk man in de Zuid Afrikaanse geschiedenis. Daarom zijn we ook naar het museum geweest dat aan hem gewijd is en hebben we een groepspose bij zijn standbeeld gemaakt.
Door de week werd er hard gewerkt aan mijn ondersoek. Ik bedenk me net dat ik nog niet uitgelegd heb met wat voor ondersoek ik hier bezig ben en waarom ik eigenlijk in Zuid Afrika ben.
Ter verbetering van de kwaliteit van leven in het dorp Sir Lowry’s Pass heeft Dhr. Henk Maris als eigenaar, financier en initiator het project ‘Casa Maris’ opgestart. Het dorp Sir Lowry’s Pass is gelegen langs de snelweg N2, ongeveer vijftig kilometer buiten Kaapstad.
De bevolking bestaat uit ruim 2.000 huishoudens met een werkloosheidspercentage van meer dan 53%. Het opleidingsniveau in het dorp is extreem laag, 73 % van de bevolking heeft enkel lagere school gehad.
Door middel van het op te zetten Casa Maris eco estate, wordt getracht de kansen te verbeteren voor de bevolking in het gebied, welke als voorbeeld kan dienen voor de gehele West-kaap. Het project geeft een impuls aan de gehele (regionale) economie.
Het eco-landgoed zal waarschijnlijk gaan bestaan uit 400 woningen, in een omgeving waarin de oorspronkelijke natuur wordt hersteld. Onder andere door van de verkoop van bouwkavels en vervolgens een periodieke bijdrage in een trust wordt een constante financiering getroffen voor verbeteringsprojecten in Sir Lowy’s Pass. Hierbij valt te denken aan verbetering van onderwijs, huisvesting, sanitatie, veiligheid en werkgelegenheid.
De grote kracht van deze verbeteringstrajecten zit hem in het feit dat deze oplossingen duurzaam zijn met een blik op de lange termijn. Hierdoor zijn de financieringen een blijvende investering, wat de dorpelingen zicht geeft op een betere toekomst.
Casa Maris wil bij de ontwikkeling van het project zo veel mogelijk samenwerken met de lokale gemeenschap van Sir Lowry’s Pass, niet alleen door financiële ondersteuning maar ook met het creëren van werkgelegenheid.
Het eco-landgoed van Casa Maris beschikt over een eigen waterbron. Een belangrijke inkomstenbron en vorm van werkgelegenheid kan daarom worden geschapen met een bottelarij voor dit water. De locatie is geschikt voor een fabriek, de vergunningen zijn reeds verstrekt en de waterkwaliteit is geanalyseerd en voor Zuid Afrikaanse begrippen uitstekend gebleken. Het ontbreekt Casa Maris echter aan de kennis om de markt op een goede wijze te betreden. Wij (Tim en ik) zullen daarom de markt naar gebotteld markt in kaart brengen en meneer Maris voorzien van een stappenplan om de markt op een haalbare en winstgevende wijze te betreden.
Daartoe hebben we in de tussentijd al een aantal afspraken gehad met de Nederlandse Ambassade en de Nederlandse Kamer van Koophandel. Tevens hebben we een geweldige meeting gehad met de directeur van Afridizi Beverages, een potentiële concurrent. Evert Scholtz, een geweldige man die ons veel informatie gaf. Hij was met name trots op zijn eigen privé vliegtuig waarmee hij dagelijks boven Johannesburg en het Zuid Afrikaanse platteland vliegt.
Op weg naar deze afspraak crosten we door het hele Zuid Afrikaanse platteland. Het was echt zandweggetje, grindweggetje, gat in de weg.. Enorm gaaf was dat er onverwacht struisvogels van zeker 2 meter langs onze auto kwamen lopen. Tijdens onze meeting kregen we een enorm goed verzorgde lunch waarin we allerlei typische Zuid Afrikaanse hapjes leerden proeven.
Verder hebben we afspraken gehad met Nestlé (een van dé water leveranciers in Zuid Afrika), de brancheorganisatie SANBWA en een onderzoeksbureau welke al 30 jaar actief is in het onderzoeken van de Zuid-Afrikaanse water markt. We zijn hard op weg, krijgen al een aardig beeld van de markt en hebben al een hoop informatie verzameld, maar er is nog steeds veel werk te doen. Daarom staat de aankomende week weer vol met allerlei nuttige afspraken, avonturen en nieuwe belevenissen.

Waaw, klinkt echt gaaf! Ik zou bijna zeggen, wat wil jullie nog meer…? Leuke groep, mooi weer, mooi landschap en dieren en natuurlijk interessante opdrachten.
Krijgen we jullie nog wel terug?
Groetjes aan iedereen!
David
ps “Een olifant loopt door” komt uit de film Jungle Book, je weet wel, met Mogli enzo